Liczby po niemiecku

Liczby do 100 — jak je tworzyć

Od 21 wzwyż niemiecki odwraca kolejność znaną z polskiego: najpierw jednostka, potem spójnik „und”, na końcu dziesiątka. Dlatego 21 to einundzwanzig (jeden-i-dwadzieścia), a nie „zwanzigeins”. To jedna z najczęstszych pułapek dla Polaków — przy czytaniu liczby trzeba najpierw usłyszeć jednostkę, a dopiero potem dziesiątkę. Cała liczba zapisywana jest jako jedno słowo, bez spacji: 47 to siebenundvierzig, 99 to neunundneunzig.

Uwaga na 30 — dreißig, nie „dreizig”. To jedyna dziesiątka z końcówką „-ßig”, wszystkie pozostałe mają „-zig”.

Liczby powyżej 100 — hundert i tausend

Setki i tysiące dokłada się bez spójnika przed hundert i tausend: 200 to zweihundert, 300 to dreihundert, 1000 to tausend, a 2026 to zweitausendsechsundzwanzig. Liczby złożone nadal piszemy jako jedno słowo — im dłuższa liczba, tym dłuższy wyraz. Milion to eine Million, a miliard to eine Milliarde — oba jako osobne, odmienne rzeczowniki, nie zrostki. Liczby wykorzystasz od razu przy podawaniu godzin po niemiecku.

Pułapki wymowy — zwei, drei i głoski ü, ö

Zwei i drei brzmią do siebie na tyle podobnie przez telefon, że Niemcy często zastępują zwei słowem zwo, żeby uniknąć pomyłki — usłyszysz to np. przy podawaniu numeru telefonu. Głoska ü (jak w fünf) powstaje przy ułożeniu ust jak do „u”, ale wymawianiu „i” — nie ma odpowiednika w polskim. Podobnie ö (jak w zwölf) to „e” wymówione z ustami ułożonymi jak do „o”.